Σάββατο 30 Ιουνίου 2007
Παρασκευή 29 Ιουνίου 2007
Ψηλώστε το βλέμμα!
Ένα σκούρο, άσχημο σύννεφο
υψωνόταν πάνω από την Αθήνα το βράδυ της Πέμπτης 28 Ιουνίου. Αυτό το σύννεφο, εφιαλτικό οπτικό εφέ της πυρκαγιάς στην Πάρνηθα, περιείχε ό,τι άσχημο κουβαλάμε μέσα μας: την ηλιθιότητα, την απληστία, την αδιαφορία, τον ωχαδερφισμό, την αναισθησία, την ανικανότητα, την έλλειψη αξιοκρατίας, το θράσσος, την τεμπελιά και και και...
Αυτό το σύννεφο,
δημιουργία ανθρώπων που κάποτε κατηγορούσαν τα κουκουνάρια,
τώρα κάνουν το σταυρό τους, και μόνον αυτόν (συν Αθηνά και χείρα κίνει!)
ή απλά ισχυρίζονται ότι η κατάσταση αντιμετωπίστηκε με επιτυχία (ναι, η πλατεία Συντάγματος δεν κάηκε) μας πνίγει, αργά, σταθερά, ίσως το μόνο πράγμα σε αυτήν την πανέμορφη χώρα που έχουμε βαλθεί να καταστρέψουμε, που λειτουργεί τόσο μεθοδικά.
Αυτό το σύννεφο,
υψώθηκε πάνω από το Πήλιο, τη Λάρισα, πέρυσι την Χαλκιδική. Μοιάζει ανίκητο. Είναι όμως;
Η απάντηση δική σας...
υψωνόταν πάνω από την Αθήνα το βράδυ της Πέμπτης 28 Ιουνίου. Αυτό το σύννεφο, εφιαλτικό οπτικό εφέ της πυρκαγιάς στην Πάρνηθα, περιείχε ό,τι άσχημο κουβαλάμε μέσα μας: την ηλιθιότητα, την απληστία, την αδιαφορία, τον ωχαδερφισμό, την αναισθησία, την ανικανότητα, την έλλειψη αξιοκρατίας, το θράσσος, την τεμπελιά και και και...
Αυτό το σύννεφο,
δημιουργία ανθρώπων που κάποτε κατηγορούσαν τα κουκουνάρια,
τώρα κάνουν το σταυρό τους, και μόνον αυτόν (συν Αθηνά και χείρα κίνει!)
ή απλά ισχυρίζονται ότι η κατάσταση αντιμετωπίστηκε με επιτυχία (ναι, η πλατεία Συντάγματος δεν κάηκε) μας πνίγει, αργά, σταθερά, ίσως το μόνο πράγμα σε αυτήν την πανέμορφη χώρα που έχουμε βαλθεί να καταστρέψουμε, που λειτουργεί τόσο μεθοδικά.
Αυτό το σύννεφο,
υψώθηκε πάνω από το Πήλιο, τη Λάρισα, πέρυσι την Χαλκιδική. Μοιάζει ανίκητο. Είναι όμως;
Η απάντηση δική σας...
Τετάρτη 27 Ιουνίου 2007
Κυριακή 24 Ιουνίου 2007
Δευτέρα 18 Ιουνίου 2007
Νο. 1
Δευτέρα βράδυ, Δευτέρα βράδυ με ζέστη...
Περιμένοντας ένα μήνυμα στο κινητό μου, από κάποια που αγαπάω πολύ. Πόσο πολύ;
Τόσο όσο να εύχομαι να γυρίσω τον χρόνο πίσω. Πέντε, δέκα χρόνια!
Έχετε σκεφτεί, ακόμα περισσότερο έχετε πει σε κάποιον (κάποια) "Πού ήσουν όλα αυτά τα χρόνια;" Σαν να είναι μια κατηγορία, ένα παράπονο.
Βλέπω το φεγγάρι ψηλά, γεμίζει μέρα με τη μέρα. Η επόμενη πανσέληνος είναι στο τέλος του μήνα, αν δεν κάνω λάθος...Το φεγγάρι έχει κι ένα αστέρι για παρέα. Όλοι μας αυτό δεν ψάχνουμε τελικά;
Θέλω να μπορέσω να δω πέρα από τις πολυκατοικίες που με κλείνουν, που με πνίγουν.
Να δω ως τις 30 Ιουνίου, ημέρα Σάββατο. Θα είμαστε μαζί;
Περιμένοντας ένα μήνυμα στο κινητό μου, από κάποια που αγαπάω πολύ. Πόσο πολύ;
Τόσο όσο να εύχομαι να γυρίσω τον χρόνο πίσω. Πέντε, δέκα χρόνια!
Έχετε σκεφτεί, ακόμα περισσότερο έχετε πει σε κάποιον (κάποια) "Πού ήσουν όλα αυτά τα χρόνια;" Σαν να είναι μια κατηγορία, ένα παράπονο.
Βλέπω το φεγγάρι ψηλά, γεμίζει μέρα με τη μέρα. Η επόμενη πανσέληνος είναι στο τέλος του μήνα, αν δεν κάνω λάθος...Το φεγγάρι έχει κι ένα αστέρι για παρέα. Όλοι μας αυτό δεν ψάχνουμε τελικά;
Θέλω να μπορέσω να δω πέρα από τις πολυκατοικίες που με κλείνουν, που με πνίγουν.
Να δω ως τις 30 Ιουνίου, ημέρα Σάββατο. Θα είμαστε μαζί;
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)

