Δευτέρα 8 Δεκεμβρίου 2008

Δεν...

Δεν σε ξεχνάω.
Δεν γράφω σχεδόν καθόλου πια.
Δεν σε ξεχνάω όμως.
Δεν σε ξεχνάω!

Παρασκευή 8 Αυγούστου 2008

Για Σένα.

Ο πρώτος χρόνος.
Σε σκέφτομαι.
Θυμάμαι όλα όσα λέγαμε μαζί.
Όλα όσα ονειρευόμασταν.
Όλα όσα δεν προλάβαμε να κάνουμε.
Ξέρω ότι δεν μπόρεσες να ζήσεις όσα ήθελες.
Όσα η ψυχή σου λαχταρούσε.
Σ' αγάπησα. Ξέρω ότι μ' αγάπησες.
Αυτό ειναι πολύ μεγάλο.
Και το καταφέραμε.

Πέμπτη 31 Ιουλίου 2008

Όπως κάποτε.

Σκέφτομαι πολλά, πολλά που θα μπορούσα να γράψω.
Θα προτιμούσα απλά να μπορούσα να γιορτάσω σήμερα.
Μέχρι το πρωί...

Πέμπτη 10 Ιουλίου 2008

Για την Ν.

Δεν έχω επικοινωνία...

Σάββατο 17 Μαΐου 2008

Σαν σήμερα.

Σήμερα θα κλείναμε ένα χρόνο μαζί.
Προσπαθώ να σκεφτώ τι θα είχαμε κάνει μαζί μέσα
σ' αυτόν το χρόνο.
Πόσες πανσέληνους θα είχαμε δει, πόσα αστέρια θα
είχαμε μετρήσει, πόσα τραγούδια θα είχαμε ακούσει,
πόσα θα είχαμε τραγουδήσει εγώ σε σένα κι εσύ σε μένα.
Πού θα είχαμε ταξιδέψει μαζί. Πόσες φορές θα είχαμε
"τσακωθεί", αγύριστα κεφάλια κι οι δυο.
Πόσες φορές θα σου είχα πει "σ' αγαπάω", πόσες φορές
θα το είχα ακούσει από τα χείλια σου, μάτια μου.
Πόση ευτυχία, άραγε, μπορεί να χωρέσει σε ένα χρόνο;;
Σε σκέφτομαι, πάντα, αγαπημένη μου.

Κυριακή 20 Απριλίου 2008

Μια τόση δα ευλογία

Τελικά, το πιο όμορφο που μπορεί να "φτιάξει" ο
άνθρωπος είναι ένα μωρό. Αυτό που μόλις γεννηθεί
φαίνεται τόσο αδύναμο και ανυπεράσπιστο, είναι το
απόλυτο δημιούργημά μας σαν ζωικό είδος.
Το κατάλαβα το βράδυ της περασμένης Δευτέρας όταν
είδα τον μόλις έξι ωρών γιο της Έλιας. Μπορεί από την
ώρα που θα φέρεις ένα μωρό στον κόσμο τα άγχη, οι
ευθύνες, τα χτυποκάρδια όταν αρρωσταίνει, οι ανασφάλειες
για το πώς θα μεγαλώσεις έναν υπεύθυνο άνθρωπο που θα
προσφέρει, να σταματούν μόνο με τον θάνατό σου, όμως
ξέρεις ότι δεν θα το άλλαζες με τίποτα. Απλά και μόνο γιατί
είναι ένα κομμάτι του εαυτού σου.
Ευλογημένοι όσοι αγάπησαν. Ευλογημένοι όσοι έφεραν στον
κόσμο μια νέα ζωή.

Τρίτη 25 Μαρτίου 2008

Μια Κυριακή μια σκόλη...

"Τις Κυριακές από μικρός τις σιχαινόμουνα", που λέει και το
τραγούδι. Ξέρετε, η σκέψη του σχολείου της Δευτέρας σε
συνδυασμό με το πρώιμο σκοτείνιασμα, δημιουργούσαν το
κατάλληλο περιβάλλον για την γνωριμία με την κατάθλιψη.
Σε όλα, όμως, υπάρχουν και εξαιρέσεις: Να περνάς το πρωϊνό
της Κυριακής με φίλους, να πίνεις καφέ, να τρως κρουασάν με
σοκολάτα και καρύδια (είχα να φάω χρόνια), να συζητάς
διεξοδικά ποιος ταραμάς είναι καλύτερος ο κόκκινος ή ο άσπρος...
Να βλέπεις μια πασχαλιά να φυτεύεται, εκεί στη γωνιά. Να
γελάς. Να ηρεμείς, να νιώθεις άνθρωπος. Να χορταίνεις με
ντοματοσαλάτα, τυροπιτάκια και ψωμί με ταραμά. Γιατί, σε
τελική ανάλυση, για άλλα πράγματα είμαστε πεινασμένοι.
Να χαϊδεύεις την φουσκωμένη κοιλιά της φίλης μου της Έλιας
και να νιώθεις τη ΖΩΗ. Κι όλα αυτά έχουν ένα νόημα, έστω
κι αν τα βιώνω χωρίς εσένα...

Δευτέρα 17 Μαρτίου 2008

Στην γραμμή του χρόνου

Είχαμε γνωριστεί τέτοια εποχή πέρυσι...
Από τότε που έφυγες, δεν μπορώ να βρω κάτι που
πραγματικά να με συγκινεί. Η ζωή συνεχίζεται, λένε,
συνεχίζεται αλλά πώς; Ξέρω πως αν κάποιος δει το blog
μου κι αυτά που γράφω εδώ θα πει κάτι σαν "κουράγιο",
"ο χρόνος είναι ο καλύτερος γιατρός" κλπ κλπ κλπ...
Αυτά πια δεν μου λένε τίποτα, δεν είναι παρά λόγια.
Δεν ξέρω γιατί γράφω, δεν ξέρω αν εξυπηρετεί κάτι,
δεν ξέρω αν μου κάνει καλό. Λέξεις από "ξ": ξεπερνάω,
ξορκίζω, ξαναρχίζω (μεγάλη λέξη η τελευταία).
Διάβασα πρόσφατα (ξεφυλλίζοντας) ένα ποίημα του
Μάνου Χατζιδάκι:

"Κι αν γεννηθείς κάποια στιγμή
Μιαν άλλη που δε θα υπάρχω
Μη φοβηθείς
Και θα με βρεις είτε σαν άστρο
Όταν μονάχος περπατάς στην παγωμένη νύχτα
Είτε στο βλέμμα ενός παιδιού που θα σε προσπεράσει
Είτε στη φλόγα ενός κεριού που θα κρατάς
Διαβαίνοντας το σκοτεινό δάσος

Γιατί ψηλά στον ουρανό που κατοικούνε τ' άστρα
Μαζεύοντ' όλοι οι ποιητές
Και οι εραστές καπνίζουν σιωπηλοί πράσινα φύλλα
Μασάν χρυσόσκονη πηδάνε τα ποτάμια
Και περιμένουν
Να λιγωθούν οι αστερισμοί και να λιγοθυμήσουν
Να πέσουν μες στον ύπνο σου
Να γίνουν αναστεναγμός στην άκρη των χειλιών σου
Να σε ξυπνήσουν και να δεις απ΄το παράθυρο σου
Το πρόσωπό μου φωτεινό
Να σχηματίζει αστερισμό
Να σου χαμογελάει
Και να σου ψιθυρίζει
Καλή νύχτα."