Αγαπημένη μου,
διαβάζω τα γράμματά σου και κλαίω. Τα δάκρυά μου μοιάζουν αστείρευτα. Σκέφτομαι ότι θα σχηματίσουν έναν ωκεανό, έναν ωκεανό από δάκρυα. Θα τον κολυμπήσω, όσο απέραντος κι αν είναι, κάπου στην άκρη του θα σε βρω. Σε ένα νησί, με τον αέρα να σου ανακατεύει τα μαλλιά, φορώντας ένα φόρεμα, στην αυλή ενός σπιτιού "με κρεβάτι μεγάλο και πόρτα μικρή".
Θα σε κοιτάξω, θα μου χαμογελάσεις κι ο χρόνος δεν θα έχει πια σημασία.
διαβάζω τα γράμματά σου και κλαίω. Τα δάκρυά μου μοιάζουν αστείρευτα. Σκέφτομαι ότι θα σχηματίσουν έναν ωκεανό, έναν ωκεανό από δάκρυα. Θα τον κολυμπήσω, όσο απέραντος κι αν είναι, κάπου στην άκρη του θα σε βρω. Σε ένα νησί, με τον αέρα να σου ανακατεύει τα μαλλιά, φορώντας ένα φόρεμα, στην αυλή ενός σπιτιού "με κρεβάτι μεγάλο και πόρτα μικρή".
Θα σε κοιτάξω, θα μου χαμογελάσεις κι ο χρόνος δεν θα έχει πια σημασία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου