Περπάτησα αρκετά σήμερα το απόγευμα. Μου αρέσει, με βοηθάει να σκέφτομαι. Κάποιος
άγνωστος στο δρόμο, παλιότερα, μου είχε πει "Η πολλή σκέψη κάνει κακό". Είναι φανερό, λοιπόν, ότι σκέφτομαι πολύ και συνεχώς. Δεν ξέρω αν είναι καλό, απλά έτσι είμαι εγώ. Μου αρέσει να παρατηρώ, να σκέφτομαι...
Αυτές οι βόλτες είναι συχνές, βλέπετε όταν δεν σε κρατάει το σπίτι δεν έχεις και πάρα πολλές επιλογές. Μακάρι να μπορούσα να οδηγήσω κάπου μακρυά, αλλά ξέρω ότι οι σκέψεις μας
δεν αποθαρρύνονται από αποστάσεις, μας ακολουθούν παντού.
Δεν μιλάω πολύ, θα έλεγα πως μιλάω ελάχιστα. Αναρωτιέμαι αν το να γράφω σε αυτό εδώ το ημερολόγιο/blog έχει κάποια αξία. Αν μπορώ να ξορκίσω έτσι, όπως μου έχουν πει κάποιοι, όλη αυτήν την θλίψη. Σε λίγο θα βραδυάζει νωρίς...
Έρχεται ο χειμώνας και μαζί του φέρνει τα χειμωνιάτικα πρωινά της Κυριακής που κι οι δυο
λατρεύαμε. Θα τα ζω για δύο.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
1 σχόλιο:
Pain, has an element of blank
It cannot recollect when it began,
Or if there was, a time when it was not (Sylvia Plath)
Και για να απαντήσω στην απορία σου, ναι έχει αξία να γράφεις. Εκτός απο το γεγονός οτι τον ξορκιζεις εντοπίζεις την αρχή του, και καθώς ο καιρός περνάει την μέση και το τέλος του.
Κράτα γερά.
Δημοσίευση σχολίου