Σταγόνες στο ξύλο τα δάκρυα μου

Είμαι εδώ... πορεύομαι. Μου λείπεις, και ξέρω ότι θα μου λείπεις για μιαν αιωνιότητα.
"Μετά από όσα μου είπες σκέφτομαι... να, πώς συνεχίζεις!" μου είπε ο Γιάννης, όταν του είπα την ιστορία μας. Δεν έχω άλλη επιλογή, αυτό ήθελες κι εσύ άλλωστε.
Πριν μια βδομάδα, ξημερώματα Κυριακής, στην Πάτρα, έκλαιγα ακούγοντας τον "Μεγάλο
Ερωτικό" του Μάνου. Έκλαιγα χωρίς να μπορώ να σταματήσω, χωρίς να με ενδιαφέρει να
σταματήσω. Για σένα, για μένα, για μας Μίνα μου.
Πάντα δικός σου.